...Гар хуруу хэл ам загатнаад блог бичмээр санагдаад байх юм. Одоо яахав дээ, надад энэ өвчний хам шинж бүү хэл донтолтын эцсийн шинж тэмдгүүд бүгд илрээд онош монош нь тогтоогдсон байна гэсэн. Ууг нь хайран нүдээ бодуул, эмчийн заавар дагуу тэвчих хугацааг нь дуусгах л хэрэгтэй юмсан. ...Тэвчихгүй нээ...

   Энэ сард ганц олдох урт амралтаараа нутгаа очоод ирэх гэтэл, хүсэхэд хясна гэдэг шиг суудал байхгүй гэдэг гэнэ. 16-нд л нэг юм дөхөх бололтой дог. Жоохон сэтгэл санаа тиймэрхүү байнаа. Бас хүн гэдэг чинь нас хөгшрөөд тэр үү, яадаг юм бөө мэд, гэрээ санаад зүүдэлж байх юм. Нээх гоё Улаан баатар хотынхоо гудамжаар алхаж явна гэж... Оюутан байхдаа алхсан гудамж болон хүүгийнхээ цэцэрлэг хүртэлх замын их тод зүүдлээд сэрсэн. Энэ бол " Хоом сийк " гэдэг өвчин гэж нөхөр хэлж байна. Ээждээ хэлцэн байгаа, нээх гоё бууз хийгээд мах чанаад тавиарай гээд...Угаас онгоцноос буугаал утасдаал ээж буузаа гал дээр тавьдаг юм. Хурдан гэртээ хариад ээж аавдаа эрхэлээд, буузаа идэх юмсан.

Охин бид хоёр 1-р ангиа төгсөөд амарсан тул одоо "зав" гараад тэр үү, нутгаа их санаж байнаа. Аав ээжтэйгээ, ах дүү хамаатан садантайгаа нээх сайхан уулзаад, уйлахдаа уйлаад инээхдээ инээгээд, туслаж чадах нэгэнд нь туслаад, загинах нэгийг нь загинаад, зодох нэгэн хүртэл байна шүү дээ...энэ олон дотор, архи уудаг хамаатны ахаа хэлж байгаа нь тэр.

Ааяа сайхан эх нутаг минь...Цаг хугацаа өнгөрөх тусам хүн эх орноо санадаг гэдэг үг үнэн юмаа. Хүний нутаг гэлтгүй энд сайхан байнаа. Гэхдээ юу нь болохгүй байгааг хэн ч мэдэхгүй нь... Өвөлдөө манай ээж аав нэг ирдэг, бас хадамууд болон бас бус хоёр талын ах дүүс найз нөхөд ирдэг ч, өөрөө л очих шиг сайхан юм алгаа. Дээр нь энэ зулзагануудыг болж өгвөл ойр ойрхон аваачиж байхгүй бол болохгүй шиг санагдах юм. Яасан гээ манай бага би явахгүй, нэг ч найз байхгүй, хийх юм байхгүй, миний эмээ өвөө хүрээд ирнэ, тэгээл болоо гэнээ. Би бараг ээж нь ганцаараа яаж байх юм, эмээ өвөөдөө хамт очихгүй бол гомдоно гэж хэлж байна шүү дээ. Эд нар бол ойлгохгүй ээ, ээж аав нь хамт байгаа болохоор тэр. Тэдний минь буруу бас бишээ...

Энд бороо ороод их уйтгартай байнаа, ядаж "завтай" болсон чинь, бүүр их гээч. Хүн чинь завгүй л байвал болдог юм байх даа. Дээр нь удаан нэтэд байхаар нөгөө "алдарт" нүд минь сонин болоод  байх юм. За ямар ч гэсэн хуурууныхаа загатнааг бага зэрэг гаргав. Бид хэд яагаад урьдчилан билетээ захиалаагүй байсан юм вэ, гэвэл энэ арван хоногт өөр газар явах төлөвлөгөөтэй байсан юм. Энэ нь бас бус зүйлээс болж өөрчлөгдсөн тул гэнэт ийм байдалд хүрчихлээ...

Хөөрхөн дүү Цасан дүүгээ сүүлийн үед их зовоож байгаа. Энэ нь утсаар яриад... Цаадах чинь өөрөө их зөөлхөн над шиг сэтгэлтэй юм болохоор, за завтай байнаа л гэдэг.  Ядаж байхад аний нь дүүгийнхээ утасны мөнгийг хайр гамгүй үрж байгаадаа, сэтгэл зовдог шөө. Энэ "муу" Сингапур хоёр талдаа мөнгө нь гүйгээд байдаг, уг нь залгаж ярьж байгаа нь төлмөөр юм тэ.
За нэг иймэрхүү л байнаа. Монголд очоод Алтаргана найзынхаа хэлдэг шиг "таньдаг мөртлөө танихгүй найз нартайгаа" уулзах юмсан гэж мөрөөдөж байна.