...Эвий миний муу өвөө эмээг бурхан болсоноос хойш ухаан санаа нь самуураад их л хэцүү байгаа ... Намайг ярихаар танихгүй, чи хэн вэ, хаанаас яриад байгаа юм, чи манай охин мөн үү гээд намайг уйлуулдаг юм. Заримдаа овоо чи хэзээ ирэх гэж байна, миний хүүхдүүд сайн уу гээд манай гурвыг асуугаад байдаг. Бас муу өвөөгөө "нүд анихаар" ирж хэрэггүй шүү миний хүү гээд байдаг юм.

Би 6-р сард нэг бичиж байсан даа. Эмээ өвөө зуслангийн тухай, энэ жил эмээ байхгүй тул өвөөг зуслан гаргасангүй гэсэн. Яасан гэхээр зусланд нь гаргасан чинь дандаа эмээг дуудаад бүр их уйлаад байсан гэсэн. Ингээд хотод хамаатны ахын хашаанд өвөөг хааяа гаргадаг гэсэн. Өвөө ганцаараа их хэцүү, эмээг дуудаад чи надад цай хийгээд өгөхгүй хаашаа алга болчдийн гээд, заримдаа чи яагаад намайг орхиод ганцаараа явчив даа гээд уйлдаг гэсэн. Үүнийг сонсоод элэг минь эмтэрдэг юм... Хэдэн арван жил байтугай, хагас зуун жилээс ч удаан  ханилж хамтдаа байсан биенийх нь нэг хэсэг алга болохоор хүн гэж амьтан ямар хөөрхий болдог юм вэ.......?

Миний өвөө надад хэлэхдээ, би гэдэг үйлтэй толгой үхэж өгөхгүй та нарыг зовоогоод байх юм. Хурдхан шиг л хадан гэртээ очмоор байна гэдэг. Их өрөвдмөөр шүү дээ...Нэг удаа надад өвөө нь онгоцонд суугаад хол явах нь байна гэсэн. Бас нэг удаа чи намайг манай ээж аав дээр аваачаад өгч чадах уу? гээд байсан. Би маш их айсан. Үнэхээр өрөвдмөөр .... би уйлж байнаа...

Би эмээг чинь байхгүй болохоор ээжийгээ их санаж байна. Би ээждээ очоод үнсүүлмээр байна шүү дээ гээл их уйлсан. Хэлэх ч үг байхгүй... Ингээд бодохоор хүний хань ижил гэдэг энэ удаан амьдралын турш эцэг эх шиг нь болчдог гэдэг үнэн юмаа.
 
Уг нь би гэдэг хүн эмээ өвөөдөө аймаар эрхэлдэг ч, бас тэр хэмжээгээр нь эрхлүүлэх гэж хичээдэг, бас даргалдаг хүн юм. Миний хоёр буурай их дураараа, өөрсдөө их ажилсаг, хүний гар харахгүй амьдарч сурсан ёстой ямар ч үед зохицож амьдарч сурсан хүмүүс юм. Тэр хоёр надаас бусдын үгийг тэр болгон сонсох ч гүй байдаг байсан. Намайг хэлэхээр "за" гэдэг байсан юм.

Ямар сайндаа дээр үед социализмын үед би хоёр оршуулаганыхаа мөнгийг бэлдцэн байгаа. Хүүхдүүдээ зовоомооргүй байна шүү дээ, та нар өөрсдөө амьдралтай хүмүүс гэж хэлдэг байсан. Тэгээд байс гээд эмээ авдраа уудлаад надад хэлэх нь энэ хадгыг миний нүүрэн дээр, энэ цайг толгой доор гэх мэт...бүх бэлдсэн юмаа үзүүлээд миний уурыг хүргэдэг байсан. Тэр дансанд хэдэн төгрөг байгаа, түүгээр хийнэ биз, үлдсэнийг нь манай хүүд хадгалж байгаа гэж ярьдаг байсан юм.

...Ингээд бодохоор энэ амьдрал нэг бодлын ямар урт юм вэ, бас би өөрөө хоёр хүүхдийн ээж болсон байдаг, нөгөө бодлын дэндүү богино байна, саяхан л өнгөрсөн 10-р сард очиход минь эмээ өвөө хоёр минь өөрсдөө хоол хийж өгнө гээд "дайраад", өвөө гурил зуураад, эмээ элдээд цуйван хийж өгсөн. Одоо очиход нэг нь байхгүй, дараа очиход бас нэг нь байхгүй байх гэж бодсонгүй явлаа би гэж тэнэг толгой... Юу ч гэхэв дээ... Хатуу хорвоо... юм даа чи...

Уг нь би энд ингээд байж байхаар эрт очоод муу өвөөтэйгээ зусландаа гарсан бол сайхан байхгүй юу, Эмээг байхад би өвөөг даргалаад хаядаг байсан, одоо бол чадахгүй юм билээ... Юм л бол уйлчих гээд байх болсон, өвөө ч намайг хараад л мэлмэрүүлээд, би хоёр ингээд үлдсэн дээ...

Манай хадмууд бол хүүхдийг чинь харж өгөхөөс өсгөж өгөхгүй ээ, бид хоёр "нөгөө газраа" мөд явахаар наадуул чинь санаад баларна гэж хэлдэг байсан юм. Нэгэн бодлын үнэн ч юм шигээ...Хайрлуулж өссөн хүн хүнийг хайрлах сэтгэлтэй, хайрын үнэ цэнийг мэдэрч үнэлж чаддаг болдог гэж үнэн үг шүү.
 
Хүмүүсээ настан буурал эмээ өвөө, ээж ааваа хайрлаарай... Та хаа хол утсаар яриагүй у дсан бол залгаарай, амар мэндийг асуугаарай, хоногоос хоног, хором хормоор тэдний минь нас цөөрч байгаа гэдгийг тэнэг надаар хэлүүлэлтгүй ойлгож байгаа гэж найдаж байна... Би ч муу өвөөдөө очих нь байна даа....
    Эвий хонгор өвөө минь, аминаас чинь тасарсан амь билээ би,
    Хайрт хонгор өвөө минь цуснаас чинь тасарсан цус чинь билээ би
    Удахгүй тэнэг дураараа ааш муут охин чинь очноо....